نه مرا زبان که بیان کنم صفت کمال تو یا علی(ع)

شده مات عقل موحدین همه بر جمال تو یا علی(ع)

چو نیافت غیر تو آگهی ز بیان حال تو یا علی(ع)

نبرد به وصف تو ره کسی مگر از مقال تو یا علی(ع)

                        هله ای موئله عارفان تو چه مطلعی تو چه منظری

                        هله ای مجلی عاشقان تو چه شاهدی تو چه دلبری

                        که ندیده ام به دو دیده ام چو تو گوهری چو تو جوهری

                        چه در انبیا چه در اولیا نه تو را عدیلی و همسری

                        به کدام کس مثلت زنم که بود مثال تو یا علی(ع) 

چو عقول وافئده را نشد ملکوت سر تو منکشف

زبیان وصف تو هر کسی رقم گمان زده مختلف

همه گفته اند و نگفته شد زکتاب فضل تو یک الف

فصحای دهر به عجز خود ز ادای وصف تو معرف

بلغای دهر به نطق خود شده اند لال تو یا علی(ع)

                          تویی آنکه هستی ما خلق شده بر عطای تو مستدل

                          ز محیط جود تو منتشر قطرات جان رشحات دل

                          به دل تو چون دل عالمی دل عالمی شده متصل

                          نه همین منم زتو مشتعل نه همین منم به تو مشتغل

                           دل هر که می نگرم در او بود اشتغال تو یا علی(ع)

ملاصدرا می گوید :

خداوند بی نهایت است و لامکان و بی زمان
               اما به قدر فهم تو کوچک می شود
                           و به قدر نیاز تو فرود می آید
                              و به قدر آرزوی تو گسترده می شود
                                و به قدر ایمان تو کارگشا می شود
یتیمان را پدر می شود و مادر
محتاجان برادری را برادر می شود
عقیمان را طفل می شود
ناامیدان را امید می شود
گمگشتگان را راه می شود
در تاریکی ماندگان را نور می شود
رزمندگان را شمشیر می شود
پیران را عصا می شود
محتاجان به عشق را عشق می شود
خداوند همه چیز می شود همه کس را...
به شرط اعتقاد
   به شرط پاکی دل
      به شرط طهارت روح
        به شرط پرهیز از معامله با ابلیس
بشویید قلب هایتان را از هر احساس ناروا
   و مغزهایتان را از هر اندیشه خلاف
     و زبان هایتان را از هر گفتار ناپاک
       و دست هایتان را از هر آلودگی در بازار
          و بپرهیزید از ناجوانمردی ها، ناراستی ها، نامردمی ها ...
چنین کنید تا ببینید چگونه
بر سفره شما با کاسه ای خوراک و تکه ای نان می نشیند
در دکان شما کفه های ترازویتان را میزان می کند
و در کوچه های خلوت شب با شما آواز می خواند
 
مگر از زندگی چه می خواهید که در خدایی خدا یافت نمی شود؟؟؟