نه مرا زبان که بیان کنم صفت کمال تو یا علی(ع)

شده مات عقل موحدین همه بر جمال تو یا علی(ع)

چو نیافت غیر تو آگهی ز بیان حال تو یا علی(ع)

نبرد به وصف تو ره کسی مگر از مقال تو یا علی(ع)

                        هله ای موئله عارفان تو چه مطلعی تو چه منظری

                        هله ای مجلی عاشقان تو چه شاهدی تو چه دلبری

                        که ندیده ام به دو دیده ام چو تو گوهری چو تو جوهری

                        چه در انبیا چه در اولیا نه تو را عدیلی و همسری

                        به کدام کس مثلت زنم که بود مثال تو یا علی(ع) 

چو عقول وافئده را نشد ملکوت سر تو منکشف

زبیان وصف تو هر کسی رقم گمان زده مختلف

همه گفته اند و نگفته شد زکتاب فضل تو یک الف

فصحای دهر به عجز خود ز ادای وصف تو معرف

بلغای دهر به نطق خود شده اند لال تو یا علی(ع)

                          تویی آنکه هستی ما خلق شده بر عطای تو مستدل

                          ز محیط جود تو منتشر قطرات جان رشحات دل

                          به دل تو چون دل عالمی دل عالمی شده متصل

                          نه همین منم زتو مشتعل نه همین منم به تو مشتغل

                           دل هر که می نگرم در او بود اشتغال تو یا علی(ع)

ملاصدرا می گوید :

خداوند بی نهایت است و لامکان و بی زمان
               اما به قدر فهم تو کوچک می شود
                           و به قدر نیاز تو فرود می آید
                              و به قدر آرزوی تو گسترده می شود
                                و به قدر ایمان تو کارگشا می شود
یتیمان را پدر می شود و مادر
محتاجان برادری را برادر می شود
عقیمان را طفل می شود
ناامیدان را امید می شود
گمگشتگان را راه می شود
در تاریکی ماندگان را نور می شود
رزمندگان را شمشیر می شود
پیران را عصا می شود
محتاجان به عشق را عشق می شود
خداوند همه چیز می شود همه کس را...
به شرط اعتقاد
   به شرط پاکی دل
      به شرط طهارت روح
        به شرط پرهیز از معامله با ابلیس
بشویید قلب هایتان را از هر احساس ناروا
   و مغزهایتان را از هر اندیشه خلاف
     و زبان هایتان را از هر گفتار ناپاک
       و دست هایتان را از هر آلودگی در بازار
          و بپرهیزید از ناجوانمردی ها، ناراستی ها، نامردمی ها ...
چنین کنید تا ببینید چگونه
بر سفره شما با کاسه ای خوراک و تکه ای نان می نشیند
در دکان شما کفه های ترازویتان را میزان می کند
و در کوچه های خلوت شب با شما آواز می خواند
 
مگر از زندگی چه می خواهید که در خدایی خدا یافت نمی شود؟؟؟ 
 

مسئول سالن گفت: آقا ژله هم می خواهید؟ گفت آره مگه حساب نکردید مسئول سالن دوباره گفت حساب می کنم برای فردا پرداخت کنید و فیش رو بیارید. حساب کرد وگفت ۲۰۵ هزار تومن.

وقتی رسید خونه خانم اون رفتگری رو جلوی در دید که مادر داشت باهاش حرف می زد وقتی اون رسید خانومه خداحافظی کردو رفت مامان که اومد تو سفره دلش وا شدو شروع کرد به گفتن: بنده خدا برای سیسمونی بچه اش نمی تونه کاری کنه مسجدی ها براشون آماده کردند کل سیسمونیش ۲۰۰هزار تومن نمی شه . گوشهاش داغ شد. دیگه رویش نشد از دسر مجلس هم حرفی نزد.  

پیر مرد چند تا هندل زد و با حالت خاصی موتورش رو روشن کرد وقتی هندل می زد پاهاش طوری می لرزید که انگار هندل داره پای اون رو پس می زنه سرما تا توی استخوان آدم فرو می رفت با خودم گفتم چطور با این سن وسال سوار موتور می شه .پسرش یک بار بهم گفته بود که سالها قبل که عموش هنوز قدرت اجاره کردن یه خونه بزرگ نداشته و دو تا پسر نوجوون داشته باباش زمینش رو می فروشه ومی ده تا داداشه خونه بسازه خودش هم همراه خانوادش چندین ماه می رفتن کمکش تا خونش رو بسازه. یک سال بعد شریکاش سرش کلاه می ذارن ومجبور می شه از اونا جدا شه ومغازشون هم بینشون تقسیم می شه همون موقع پولش رو داد به مادر خانومش تا تو شمال خونه بسازه. از اون قضیه بیست سال گذشته حالا داداشه یه خونه داره تو بهترین جای تهران و یه ماشین هم داره اما خونه پدریش تو شمال در حال تخریبه وخودش هر روز توی سرما وگرما با موتور میره سرکار حالا یه کارگره جزء شده پیش یکی از همون شریکها وشریکهای اون صاحب مغازه و وملک وخونه شدن ولی باباش هر وقت حرف می زنه می گه راضی ام با ۵۸ سال سن هنوز سلامتم. داداشش آلتوروز داره چند وقت پیش می گفت پسر شریکش معتاد شده و . . . حالا هنوزم غبراق با شوق ساعت ۷ صبح هندل می زنه ومی ره سرکار.