سينه تنگم مجال آه ندارد
جان به هواى لب است و راه ندارد

گوشه چشمى بسوى گوشه نشين كن
زانكه جز اين گوشه كس پناه ندارد 

گرچه سیه رو شدم غلام تو هستم
خواجه مگر بنده ی سیاه ندارد

از گنه من مگو كه زاده آدم
نا خلف استى اگر گناه ندارد

هر كه گدائى ز آستان تو آموخت
دولتى اندوختى كه شاه ندارد

گنج تجلى ز كنج خلوت دل جو
نيك نظر كن كه اشتباه ندارد

پير خرد گر بخلوت تو برد پى
جز در آن خانه خانقاه ندارد

مهر تو در هر دلى كه كرد تجلى
داد فروغى كه مهر و ماه ندارد

مهر گياه است حاصل دل عاشق
آب و گل ما جز اين گياه ندارد

مفتقر از سر عشق دم نتوان زد
سر برود زانكه سر نگاه ندارد

منبع : والقلم

در دلم بود كه آدم شوم اما نشدم
بي خبر از همه عالم شوم اما نشدم
بر در پير خرابات نهم روي نياز
تا به اين طايفه محرم شوم اما نشدم
هجرت از خويش كنم خانه به محبوب دهم
تا به اسماء معلم شوم اما نشدم
از كف دوست بنوشم همه شب باده عشق
رسته از كوثر و زمزم شوم اما نشدم
فارغ از خويشتن و واله رخسار حبيب
همچنان روح مجسم شوم اما نشدم
سر و پا گوش شوم پاي به سر هوش شوم
كز دم گرم تو ملهم شوم اما نشدم
از صفا راه بيابم به سوي دار فنا
در وفا يار مسلم شوم اما نشدم
خواستم بركنم از كعبه دل هر چه بت است
تا بر دوست مكرم شوم اما نشدم
آرزوها همه در گور شد اي نفس خبيث
در دلم بود كه آدم شوم اما نشدم
                                                          امام خميني (ره)

یادتان باشد اگر همچو پرستو رفتید

خانه مادری ما همه بیت الزهرا است

یادتان باشد اگر تنگی دل غوغا کرد

مهدی(عج) فاطمه(س) را یاد کنید او تنها است

 توئی آنکه غیر وجود خود به شهود و غیب ندیده ای
همه دیده ای نه چنین بود شه من تو دیده دیده ای
فقرات نفس شکسته ای سبحات وهم دریده ای
ز حدود فصل گذشته ای به صعود وصل رسیده ای
ز فنای ذات به ذات حق بود اتصال تو یا علی

مسئول سالن گفت: آقا ژله هم می خواهید؟ گفت آره مگه حساب نکردید مسئول سالن دوباره گفت حساب می کنم برای فردا پرداخت کنید و فیش رو بیارید. حساب کرد وگفت ۲۰۵ هزار تومن.

وقتی رسید خونه خانم اون رفتگری رو جلوی در دید که مادر داشت باهاش حرف می زد وقتی اون رسید خانومه خداحافظی کردو رفت مامان که اومد تو سفره دلش وا شدو شروع کرد به گفتن: بنده خدا برای سیسمونی بچه اش نمی تونه کاری کنه مسجدی ها براشون آماده کردند کل سیسمونیش ۲۰۰هزار تومن نمی شه . گوشهاش داغ شد. دیگه رویش نشد از دسر مجلس هم حرفی نزد. 

پیر مرد چند تا هندل زد و با حالت خاصی موتورش رو روشن کرد وقتی هندل می زد پاهاش طوری می لرزید که انگار هندل داره پای اون رو پس می زنه سرما تا توی استخوان آدم فرو می رفت با خودم گفتم چطور با این سن وسال سوار موتور می شه .پسرش یک بار بهم گفته بود که سالها قبل که عموش هنوز قدرت اجاره کردن یه خونه بزرگ نداشته و دو تا پسر نوجوون داشته باباش زمینش رو می فروشه ومی ده تا داداشه خونه بسازه خودش هم همراه خانوادش چندین ماه می رفتن کمکش تا خونش رو بسازه. یک سال بعد شریکاش سرش کلاه می ذارن ومجبور می شه از اونا جدا شه ومغازشون هم بینشون تقسیم می شه همون موقع پولش رو داد به مادر خانومش تا تو شمال خونه بسازه. از اون قضیه بیست سال گذشته حالا داداشه یه خونه داره تو بهترین جای تهران و یه ماشین هم داره اما خونه پدریش تو شمال در حال تخریبه وخودش هر روز توی سرما وگرما با موتور میره سرکار حالا یه کارگره جزء شده پیش یکی از همون شریکها وشریکهای اون صاحب مغازه و وملک وخونه شدن ولی باباش هر وقت حرف می زنه می گه راضی ام با ۵۸ سال سن هنوز سلامتم. داداشش آلتوروز داره چند وقت پیش می گفت پسر شریکش معتاد شده و . . . حالا هنوزم غبراق با شوق ساعت ۷ صبح هندل می زنه ومی ره سرکار.